İbrahim Şahin Uyumaz Yazdı…

Takvim yaprakları yine sessizce düştü. Kimseye danışmadan, kimseye hâl hatır sormadan…
Bir yıl daha bitti.
Aslında biten sadece bir yıl değil; yarım kalan cümlelerimiz, içimize attığımız çığlıklar, “seneye” diye ertelediğimiz hayaller de gitti onunla birlikte.
Yeni yıl denince herkes dilek listeleri yapıyor.
Yeni umutlar, yeni başlangıçlar, yeni hedefler…
Ama kimse “eski yorgunluklarımı nereye bırakacağım?” diye sormuyor.
Oysa biz, yeni yıla tertemiz girmiyoruz.
Üzerimizde geçen yılın tozu, kalbimizde söylenmemiş sözler, ruhumuzda adını koyamadığımız kırgınlıklar var.
Bu yıl da çok şükür demeyi öğrendik.
Olana şükür, olmayana da…
Çünkü bazı yokluklar bizi ayakta tuttu.
Bazı kayıplar, kim olduğumuzu öğretti.
Bazı kapılar yüzümüze kapandı ki yanlış odalarda oyalanmayalım.
Bu yıl, alkışın sesine değil, sessizliğin gerçeğine baktık.
Kalabalıkların değil, yanımızda kalan bir avuç insanın kıymetini anladık.
Arkamızdan konuşanları değil, yüzümüze bakabilenleri tarttık.
Ve gördük ki herkes “yanındayım” der ama herkes yük taşımaz.
Yeni yıl geliyor…
Ama mucizeyle gelmiyor.
Adalet, emek verilmeden kapıya bırakılmıyor.
Sanat, alkış satın alınarak büyümüyor.
İyilik, paylaşılmadan çoğalmıyor.
Yeni yıl, bize yeni bir takvim veriyor sadece.
Gerisi yine bize ait.
Cesaretimiz varsa değişiriz.
Vicdanımız varsa iyileşiriz.
Sabırla, inatla, bazen düşe kalka ama dimdik yürürüz.
Bu yıl şunu öğrendik:
Her şey yolunda gitmek zorunda değil ama insan kendine ihanet etmemeli.
Kaybetmekten korkmamalı ama susarak kaybolmamalı.
Ve en önemlisi; insan, kalbini ucuz alkışlara, sahte kalabalıklara teslim etmemeli.
Yeni yıldan beklentim büyük değil.
Biraz adalet…
Biraz merhamet…
Biraz da “gerçek” olsun yeter.
Kalanını biz hallederiz.
Giden yıl, bize ağır geldi belki ama bizi ezmedi.
Yeni yıl, hafif gelmeyebilir ama bizi büyütebilir.
Yeter ki biz, olduğumuz yerden vazgeçmeyelim.
Yeni yıl kutlu olsun.
Yarası olanlara şifa,
yolu uzun olanlara sabır,
kalbi temiz olanlara da hak ettiği karşılığı getirsin.
Çünkü bazen yeni yıl, yeni bir başlangıç değil…
Eski bir direnişin devamıdır.