Merhaba sayın okur, nasılsınız? Bazı sevgiler vardır;sessiz büyür. Baba sevgisi de işte böyledir…
Gürültüsüz, gösterişsiz ama derin. Bir ağacın gövdesi gibi, dışarıdan sert görünür ama içi hep yaşam taşır. Meyveleri dallarda değil, evlatlarının gülüşlerinde yeşerir. Kendi güneşini değil, çocuklarının aydınlığını önemser.

Baba olmak, bazen hiç “baba” denmeden de mümkündür. Bir çocuğun başını okşayan bir amca, yolda düşeni kaldıran bir komşu, sorumluluk alıp yüreğini ortaya koyan her insan… Çünkü babalık bir unvan değil, bir duruş, bir emektir.

Çoğu baba sevgisini kelimelere dökemez. Dili susar, ama elleri konuşur. Cümle kuramaz belki ama yorgun omuzlarıyla, sessizce “Yanındayım” der. O sevgi hep vardır, sadece şekli farklıdır.

Ve unutmayalım sayın Okur; Baba olmak sadece ekmek getirmek değil, güven vermektir. Sırtını dayayacak bir duvar olduğunu hissettirmektir.

Tüm kalbiyle seven, susarak koruyan, gölgesiyle saran tüm babaların Babalar Günü kutlu olsun.