Gazeteci Nasıl Olunur?

Öyle kolay değil gazeteci olmak. Önce dürüst olacaksın, namuslu olacaksın; şeref, onur, haysiyet gibi bir takım insani değerler taşıman lazım. Halkın yanında, halk için çalışman lazım. Öyle yalakalık yapıp jetonları cebe indirmek gazetecilik değil, olsa olsa şerefsizliktir. Bu kadar açık ve nettir. Hayat felsefeleri “Et ekmek, eti ete dürtmek” olanlar bırakın gazeteci olmayı, insan bile olamaz. Sonra, gazeteci olmak için bilgi birikimi gerekir. Tecrübe gerekir. En çok boş tenekeden ses çıkar. Zaten görüyoruz da. Malatya ve siyasetle bilgisi olmayanların nasıl bocaladıklarını ibretle izliyoruz. Boş insanların, boş programlarını ve yazılarını görünce Malatya adına üzülüyoruz.

Hele bir de boylarından büyük laflar etmeleri yok mu… Tam komediye dönüyor. Gazetecilik çaba ister, emek ister. Temiz bir geçmiş ister. Eline mikrofon alıp belediye başkanlarına yalakalık yapmak, bir sonraki festivalde sunuculuk yapmak için olmadık taklalar atanlar kendilerine gazeteci sıfatını yakıştırıyorsa bu da kendi sorunlarıdır. Çok gördük; eline mikrofon alıp Adıyaman’da Malatya’yı yuhlatan, Malatya’da aynı festivalde Adıyamanlıları yuhlatan provokatörler zavallılığın dibini yaşıyorlar. Sırtını sadece kamu reklam ve ilanlarına dayayanların ömrü, üç belediye başkanının iki dudağı arasındadır. Zaten izleyici, okuyucu fukarası yayın organlarının kendilerini ölçülüyormuş gibi çaka satmaları gerçekten çok komik.

Bir zamanlar FETÖ’nün gazetesi Zaman 1 milyon satıyordu. O dönem 50 bin satan Cumhuriyet gazetesi kadar etkili değildi. Zaman gazetesi posta kutularından çıkarılıp bakkal ve kâğıtçılara satılırdı. Önemli olan etkiydi. Bu konuda mütevazı olmayacağım. Mesela bir takım sözde medya kuruluşları belediyeden reklam aldıkları için seslerini çıkarmazken, Atatürk düşmanı bir sözde yazarın programını iptal ettirdik. Yaptığımız her haberin bir karşılığı oldu. Rahmetli Necmettin Erbakan’ın dediği gibi Malatya’nın hayrına olan işlerde gaz, aleyhinde olan işlerde fren olduk. İnançlarımızdan, düşüncelerimizden bir adım geri atmadık. Kimsenin hakkını yemedik, hakkımızı da yedirmedik. Hiçbir belediye başkanına, milletvekiline şantaj, tehdit etmedik.

Hatırlar mısınız; bir milletvekili bir televizyona yıllarca çıkarılmadı. Hatta festivallerdeki konuşmaları bile sansür edildi. Neden biliyor musunuz? İstedikleri parayı vermediği için. Belediye başkanlarına, milletvekillerine “gel gel” yapanlar nasıl rezil oldularsa ciddi bir sabıka olarak kayda geçmiş oldu. Kimlerin ne film fırıldak çevirdiklerini çok iyi biliyorum.

Sonra şunu da söylemek isterim; kimin yanında çalıştığınıza dikkat edin. Çocuklarınız, kardeşleriniz, eşiniz kimlerin yanında çalışıyor çok dikkat edin. Yani anlayacağınız, gazeteci gömleği size çok geniş gelir. Bu kıyafet size uymaz. Siz kendinize uygun kıyafetler giyin. Lafı fazla uzatmayayım: Gazeteci olmak için önce temiz bir insan olmanız gerekir. Temiz insan…