Nöbetçi Eczaneler
6 Şubat 2023 felaketinin üzerinden tam 1 yıl 7 ay geçti. Acımız hâlâ taze, yaralarımız hâlâ derin. Ancak bugün Malatya’da yaşanan tabloyu sadece “zamanla düzelecek” diye açıklamak mümkün değildir. Çünkü bu tablo, verilen sözlerin tutulmamasının, siyasi sorumlulukların yerine getirilmemesinin açık sonucudur.
Verilen Sözler, Tutulmayan Vaatler
Depremin hemen ardından Malatya’ya gelen hükümet yetkilileri ve iktidar partisi milletvekilleri kameraların karşısında halka şunları vaat etmişti:
• “1 yıl içinde tüm depremzedeler kalıcı konutlarına kavuşacak.”
Bugün Eylül 2025. Aradan geçen 580 günü aşkın sürede binlerce aile hâlâ konteynerlerde yaşıyor. Konutların önemli bir kısmı tamamlanmadı, tamamlananlarda da teslim süreçleri ağır aksak ilerliyor.
• “Ekonomi kontrol altına alınacak, fiyat artışları olmayacak.”
TÜİK’in Ağustos 2025 verilerine göre yıllık enflasyon %32,95, üretici enflasyonu %26,28. Malatya’da ise bu oranlar çok daha yüksek. Gıda fiyatlarında artış %80’i, kira artışları %100’ü aştı.
• “Ulaşım düzenlenecek, vatandaş mağdur olmayacak.”
Bugün Malatya’da toplu taşıma krizi had safhada. Otobüs ve minibüs güzergâhları sürekli değişiyor, fiyatlar kontrolsüz biçimde artıyor. Bir yıl içinde bilet ücretlerine %110’un üzerinde zam geldi.
• “Devlet tüm kurumlarıyla halkının yanında olacak.”
Ancak resmi kurumların sürekli adres değiştirmesi vatandaşı kaosa sürüklüyor. Bir belge almak için günlerce yeni bina arayan yurttaş, devletin kolaylaştırıcı değil, zorlaştırıcı yüzüyle karşılaşıyor.
Ziyaret Öncesi Alelacele Hazırlıklar
Ve şimdi dikkat çekici bir ayrıntı daha var: 6 Eylül’de Cumhurbaşkanı Malatya’ya gelecek.
Son 20 gündür şehirde gözle görülür bir hareketlilik başladı.
• Sokaklar hızla düzenlenmeye çalışılıyor,
• Yarım kalan çalışmalar alelacele tamamlanıyor,
• Görüntü vermesi gereken yerlerde inşaatlara hız veriliyor.
Vatandaşın aklındaki soru ise basit: Madem yapılabiliyordu, neden bugüne kadar bekletildi?
Eğer 20 günde bu kadar hızlanma sağlanabiliyorsa, 580 günde neden kalıcı bir düzen kurulamadı?
Bu tablo, halk için değil, ziyaret için yapılan bir vitrinden ibaret görünüyor. Malatyalılar ise vitrine değil, kalıcı çözüme muhtaç.
Siyasi Sorumluluk Nerede?
Bugün Malatya’nın yaşadığı her sorun, doğrudan siyasi iradenin sorumluluğundadır.
• Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, neden hâlâ binlerce aileyi konteynerlerde yaşamaya mahkûm etmiştir?
• Enerji Bakanlığı, neden elektrik ve doğalgaz sorunlarına kalıcı çözümler üretememiştir?
• Ulaştırma Bakanlığı, ulaşımı neden düzene sokamamıştır?
• Hazine ve Maliye Bakanlığı, neden fiyat istikrarını sağlayamamış, Malatya’yı İstanbul’dan pahalı hale getirmiştir?
• AKP Malatya milletvekilleri ve yerel yönetimler, bu şehrin sorunlarını neden bugüne kadar Ankara’ya taşımamış, çözüm üretmemiştir?
Malatya’nın Çığlığı
Depremin üzerinden 580 günü aşkın süre geçti. Hâlâ konteynerlerde yaşayan binlerce aile var. Hâlâ ulaşım krizi var. Hâlâ fahiş fiyatlar var. Hâlâ devlet kurumlarının dağınıklığı var.
Malatya halkı sabırlıdır, dayanıklıdır. Ancak sabrın da bir sınırı vardır. Bugün Malatya’nın sesi, sadece “yardım” değil, “hesap” talep etmektedir. Çünkü bu şehir unutulmadı; ziyaretler için değil, gerçek bir gelecek için çözüm bekliyor.
Ve şu soruyu artık herkes duymak zorunda:
Sözler nerede, sorumlular kim?
